Όλες οι καινούργιες ταινίες, μέχρι το τέλος του χρόνου, θα πρέπει να αναμετρηθούν με τη συνέχεια του «Avatar», όπως όλα δείχνουν, παρά το όχι και τόσο εντυπωσιακό «άνοιγμα» των πρώτων τεσσάρων ημερών, καθώς άγγιξε τα 70.000 εισιτήρια. Παρά ταύτα, απόψε κάνουν πρεμιέρα έξι ταινίες, απ' τις οποίες οι τέσσερις είναι εξαιρετικές, η καθεμιά στο είδος της. Πρόκειται για το πολιτικό θρίλερ «Η Συνωμοσία του Καΐρου», το συγκινητικό δράμα «Aftersun», το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ «Η Λεοπάρδαλη του Χιονιού» και το παιδικό διασκεδαστικό animation «Ο Παπουτσωμένος Γάτος: Η Τελευταία Επιθυμία». Επιπλέον, για τους παθιασμένους σινεφίλ, προβάλλεται σε ψηφιακές κόπιες το αριστούργημα του βωβού κινηματογράφου «Η Αυγή» του φημισμένου Φρίντριχ Β. Μουρνάου, που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Παραγωγής το 1929.      Η Συνωμοσία του Καΐρου    ("Boy From Heaven") Δραματικό θρίλερ, σουηδικής και πολυεθνικής συμπαραγωγής του 2022, σε σκηνοθεσία Ταρίκ Σαλέχ, με τους Φάρες Φάρες, Ταουφίκ Μπαρχόμ, Μεχντί Ντεμπί, Σεργουάν Χατζί, Μοχάμαντ Μπακρί κα    Αν ήταν μια αμερικάνικη παραγωγή, με γνωστούς ηθοποιούς και στην αγγλική γλώσσα, ίσως θα μιλάγαμε για μία από τις δέκα μεγαλύτερες επιτυχίες της χρονιάς. Το εξαιρετικό δραματικό θρίλερ μυστηρίου του Ταρίκ Σαλέχ, γυρισμένο μέσα σε ένα τζαμί, όπου εξυφαίνεται μία πολιτική-θρησκευτική συνωμοσία τεράστιων διαστάσεων, θυμίζει ως ένα σημείο το «Όνομα του Ρόδου», αλλά έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος, λόγω του βραβευμένου σεναρίου στο τελευταίο φεστιβάλ των Καννών, όπου έκανε πρεμιέρα, καθώς παραπέμπει σε όλα αυτά που υποπτευόμαστε για τις σχέσεις κράτους - εκκλησίας και την εξουσία. Πόσο δε μάλλον, όταν πρόκειται για την Αίγυπτο, στην οποία η δύναμη του ισλάμ είναι καθοριστική στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Όχι, ότι δεν υπάρχουν περιπτώσεις ελέγχου της εκκλησίας από την πολιτική εξουσία και σε άλλες χώρες, αλλά όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τη σημασία σε μια μουσουλμανική χώρα.    Ο Ταρίκ Σαλέχ, με καταγωγή από την Αίγυπτο, γεννημένος στη Σουηδία, γνωστός από το ιδιαιτέρως καλό «Κάιρο Εμπιστευτικό», θα γυρίσει, σε ένα τζαμί της Κωνσταντινούπολης, καθώς αποτελεί persona non grata για το αιγυπτιακό καθεστώς, ένα σφιχτοδεμένο θρίλερ μυστηρίου, θυμίζοντας τις καλύτερες στιγμές του είδους από το αμερικάνικο σινεμά του '70.    Η υπόθεση της ταινίας θέλει έναν πρωτοετή στο τζαμί - πανεπιστήμιο του Αλ Αζχάρ, που είναι κάτι παραπάνω από τόπος λατρείας και εκπαίδευσης, να μπλέκει σε μία τεράστια συνωμοσία, καθώς ένας βετεράνος πράκτορας, που δρα στο πανεπιστήμιο, θα τον χρησιμοποιήσει προς το συμφέρον της κυβέρνησης. Και αυτό διότι πριν ο νεαρός σπουδαστής προλάβει να γνωρίσει το πανεπιστήμιο, θα πεθάνει ο Μεγάλος Ιμάμης και πρέπει να εκλεγεί ο ισόβιος διάδοχός του, ένα πρόσωπο που θέλει να ελέγχει το καθεστώς και θα κάνει ό,τι μπορεί για να το πετύχει, διότι το Αλ Αζχάρ αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στα νομοθετικά και πολιτικά πράγματα της χώρας.    Ο Σαλέχ, έχοντας αποδείξει ότι γνωρίζει πολύ καλά τους κινηματογραφικούς κώδικες που ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις του θεατή, αλλά κυρίως το μυαλό, θα στήσει ένα άψογο πολιτικό θρίλερ, σε ασφυκτικούς σκοτεινούς χώρους, με αγωνία και στοχαστικό ζουμί, κάνοντας τον θεατή συμμέτοχο στην υπόθεση, αν και ορισμένες φορές υπερβάλει με τις ανατροπές του. Ταυτόχρονα, με καλοσχεδιασμένα και ευφυή γεωμετρικά πλάνα, που αποδεικνύουν την ισχύ του ισλάμ, θα αναδείξει την επιρροή των μαζών από τη θρησκεία και γιατί οι μηχανισμοί της πολιτικής εξουσίας θα κάνουν το παν για να την ελέγξουν, ενώ είναι πανέξυπνη η ιδέα του να μεταμορφώσει έναν αθώο πρωτοετή, έναν «άγγελο», σε σκοτεινό όργανο των «διαβόλων», να χάνει τη συνείδησή του, την οποία βρίσκει ο εξ ορισμού «σατανάς» της ιστορίας, ο εντεταλμένος πράκτορας του καθεστώτος.    Ο Σάλεχ, δεν θα διαλέξει τον εύκολο δρόμο της καταγγελίας και δεν έχει καμία διάθεση να προσβάλει την πίστη. Στόχος του είναι να καυτηριάσει τις βρώμικες ενέργειες της πολιτικής εξουσίας και των κρατικών υπηρεσιών.    Ο νεαρός Τοφίκ Μπαρόμ, στο ρόλο του νεαρού σπουδαστή, που μεταμορφώνεται σε έναν επικίνδυνο σπιούνο, ένα όργανο των σκοτεινών υπηρεσιών, είναι αρκετά καλός, αλλά αυτός που συγκλονίζει με την ερμηνεία του είναι ο Φαρές Φαρές, υποδυόμενος τον «τσαλακωμένο» πράκτορα, που αποκτά συνείδηση, θυμίζοντας τους μεγάλους αντιήρωες του ένδοξου, σήμερα ξεχασμένου, αμερικάνικου σινεμά του παρελθόντος.    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ... Ο Άνταμ κερδίζει μια θέση στο Πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ, το επίκεντρο της εξουσίας του σουνιτικού Ισλάμ. Λίγο μετά την άφιξή του στο Κάιρο, ο θρησκευτικός ηγέτης του πανεπιστημίου -ο Μεγάλος Ιμάμης- καταρρέει και πεθαίνει μπροστά στους μαθητές του. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί την αρχή μιας μάχης με σκοπό την απόκτηση της θέσης του, ενώ ο Άνταμ γίνεται σύντομα πιόνι στην αδίστακτη διαμάχη επικράτησης μεταξύ της θρησκευτικής και της πολιτικής ελίτ της Αιγύπτου.    Aftersun    Δραματική ταινία, βρετανικής και αμερικάνικης παραγωγής του 2022, σε σκηνοθεσία Σάρλοτ Γουέλς, Πολ Μεσκάλ, Φράνκι Κόριο, Σίλια Ρόουλσον-Χολ κα.    Από τις ταινίες που σε ακολουθούν για μέρες μετά τη θέασή της, σίγουρα από τα πιο συγκινητικά δράματα των τελευταίων ετών, ενώ δεν θα είναι λίγοι αυτοί που θα φύγουν από την αίθουσα με λυτρωτικά αναφιλητά. Όχι, δεν πρόκειται για υπερβολή, αλλά για το ντεμπούτο της νεαρής σκηνοθέτιδος Σάρλοτ Γουέλς, που όπως όλα δείχνουν, θα μας απασχολήσει ευχάριστα τα επόμενα χρόνια.    Το θέμα της αφορά μία νέα γυναίκα που ανακαλεί μνήμες από τις διακοπές που είχε πάει πριν από 20 χρόνια με τον πατέρα της όταν ήταν 11 χρόνων, δηλαδή ό,τι πιο σημαντικό στον ψυχισμό ενός ανθρώπου και ειδικά μιας κόρης, που τη βαραίνει η απώλεια του πατέρα της. Μιας γυναίκας πλέον που προσπαθεί να ανακαλύψει τον ιδεαλιστή και ταυτόχρονα ψυχικά βασανισμένο πατέρα της, μέσα από ένα ερασιτεχνικό βιντεάκι, σκέψεις, θολές εικόνες της μνήμης, γεγονότα που δεν μπορεί να ξεδιαλύνει παρά την ωριμότητά της, αλλά θα πληγώνουν τον συναισθηματικό της κόσμο για πάντα.    Η Σάρλοτ Γουέλς αναλύει τους χαρακτήρες πατέρα και κόρης με ευκρίνεια, αποφεύγοντας τις επεξηγήσε%