Με αφορμή την καταπληκτική σεζόν που διανύει η ομάδα του Ολυμπιακού, αλλά και την εξαιρετική της πορεία την τελευταία πενταετία, θα αναλύσουμε την φιλοσοφία του Γιώργου Μπαρτζώκα, αλλά και όλου του staff των «ερυθρολεύκων» που οδήγησαν σε αυτή την μεγάλη επιστροφή.

 

 

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας στην δεύτερη θητεία του στον Ολυμπιακό, κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με την επιστροφή των Πειραιωτών στα «μεγάλα» σαλόνια και στις υψηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα της Euroleague. Συγκεκριμένα, οι «ερυθρόλευκοι» διένυσαν μία πολύ δύσκολη τριετία (2018-2021), εκεί όπου υποχώρησε μέχρι και στην Α2. Ο 60χρονος τεχνικός, με την έλευσή του το 2020, κατάφερε να «συμμαζέψει» όσο γίνεται την ομάδα και να επιστρέψει στις νίκες στην Ευρώπη (θυμίζω, ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν με αναπτυξιακή ομάδα στην Α2 και με την πρώτη ομάδα στην Ευρώπη), ενώ έναν χρόνο αργότερα οι πρωταθλητές Ελλάδος επέστρεψαν στην κορυφαία κατηγορία της χώρας.

 

 

Ο Ολυμπιακός υπό την ηγεσία του Γ. Μπαρτζώκα και με πρωταγωνιστές όπως ο Τάιλερ Ντόρσει, πέτυχε έναν τεράστιο στόχο, να «ξεκολλήσει» από το τέλος του βαθμολογικού πίνακα, να προχωρήσει στα play off, εκεί όπου αποκλείοντας την Μονακό έφτασε στο Final Four του Βελιγραδίου. Χιλιάδες οπαδοί των Πειραιωτών προκάλεσαν το χάος στην πρωτεύουσα της Σερβίας, αφού οι περισσότεροι πίστευαν ότι ο Έλληνας προπονητής θα κατακτήσει την δεύτερη Ευρωλίγκα της καριέρας του με τα «ερυθρόλευκα». Αυτό, όμως δεν επετεύχθη, καθώς ένα σουτ του Βασίλιε Μίσιτς στα τελευταία δευτερόλεπτα του ημιτελικού στέρησε την δυνατότητα από την ελληνική ομάδα να διεκδικήσει το τρόπαιο στον τελικό.

 

 

Την αμέσως επόμενη χρονιά, η ομάδα που φτιάχτηκε χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «υπερομάδα», ενώ κατέκτησε και την πρώτη θέση της βαθμολογίας στην κανονική περίοδο. Ακολούθησε μία παρόμοια ιστορία με το σουτ του Γιουλ αυτή την φορά να στερεί την κούπα από τον Ολυμπιακό. Φτάνουμε στο 2024, την χρονιά που, κατά την γνώμη μου, φάνηκε το προπονητικό ταλέντο του Αθηναίου τεχνικού. Ειδικότερα, οι κινήσεις που έγιναν εκείνο το καλοκαίρι, κάθε άλλο παρά επιτυχημένες κρίθηκαν, αφού όσοι επιλέχθηκαν δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, με την ομάδα να μην «πείθει» τους φιλάθλους της. Παρόλα αυτά, με άρτιο κοουτσάρισμα, οι ερυθρόλευκοι έφτασαν και πάλι στο Final Four, όμως πρωταθλήτρια ομάδα στέφθηκε ο «αιώνιος» αντίπαλος του, Παναθηναϊκός. Στην συνέχεια, την περσινή σεζόν με τον ερχομό των Σάσα Βεζένκοφ και Εβάν Φουρνιέ, έφτασαν σε ακόμη έναν ευρωπαϊκό ημιτελικό, δίχως όμως να στεφθούν πρωταθλητές Ευρώπης. Από την άλλη, όμως, η ομάδα ανέκαμψε και στους τελικούς του πρωταθλήματος επικράτησε επί του Παναθηναϊκού, για να κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα.

 

 

Το κοινό του Ολυμπιακού δεν αρκείται σε συμμετοχές και επιθυμεί διακαώς το πολυπόθητο τρόπαιο. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι τελείως αδικαιολόγητη η αντίδραση αυτή, όμως έτσι δεν αναγνωρίζεται το τεράστιο επίτευγμα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Δεν είναι απλό πράγμα να ανασυγκροτήσεις μία ομάδα από το μηδέν και να είναι πλέον «δεδομένο» σχεδόν από όλους επι 4 συναπτά έτη ότι αυτή θα βρίσκεται στο Final Four του Μάϊου. Αυτό έκανε και ο 60χρονος προπονητής και δεν μπορούμε παρά να του το αναγνωρίσουμε. Φέτος, ειδικά, έχει χτιστεί μία ομάδα που φαντάζει πιο δυνατή και από εκείνη του '23. Είναι σαρωτική απέναντι σε κάθε αντίπαλο, βρίσκεται στην 1η θέση της βαθμολογικής κατάταξης και φαντάζει ασταμάτητη -σε σειρά αγώνων- από οποιονδήποτε. Εν κατακλείδι, είναι σημαντικό να έχουμε υπόψιν την επιτυχία αυτού του συνόλου, με παίκτες, προπονητές και διοίκηση να έχουν φτιάξει έναν σταθερό κορμό και μια «συνταγή» της επιτυχίας η οποία χρειάζεται ελάχιστη βελτίωση για να φτάσει η ομάδα του Πειραιά στον μεγάλο της στόχο, το βαρύτιμο τρόπαιο.